Eliana Gerotto verlichting

Eliana Gerotto 1951

Eliana Gerotto werd geboren in 1951 in Venetië. Ze groeide op in een stad die wordt gekenmerkt door architecturale rijkdom, traditie en een voortdurend spel tussen licht en schaduw. Het visuele erfgoed van Venetië vormde haar manier van kijken naar vorm, materiaal en ruimtelijkheid.

Na haar jeugd in Venetië verhuisde ze naar Milaan, waar ze communicatiekunde studeerde aan de Fondazione Davide Campari. De studie gaf haar een structurele en analytische basis in visuele communicatie. Het werd ook het vertrekpunt voor haar werk als grafisch ontwerper.

Aan het begin van haar carrière werkte ze voor het Franse tijdschrift Elle. Ze was ook betrokken bij projecten die verband hielden met de Biënnale van Venetië. Haar vroege werk bewoog zich op het grensvlak tussen beeld en systeem, tussen identiteit en oppervlak.

Van grafische vormgeving tot productontwerp

In de loop der tijd verbreedde ze haar werkterrein. Ze ging van grafisch ontwerp naar productontwerp, interieur en ook sieradenontwerp. Wat al haar werk met elkaar verbindt, is een nauwkeurig gevoel voor materiaal en de wens om duidelijke, functionele objecten te creëren met een sterke visuele aanwezigheid. Ze heeft vaak gewerkt als zowel ontwerper als visueel consultant voor Italiaanse bedrijven. Door haar werk loopt een voortdurende balans tussen het technische en het tactiele.

Een van haar bekendste projecten is de samenwerking met Patricia Urquiola. Samen ontwierpen ze de lamp Caboche voor Foscarini. De lamp bestaat uit transparante kunststof bollen die licht vangen en reflecteren. Ze combineert technische constructie met een decoratieve uitstraling. Caboche is uitgegroeid tot een referentie binnen de hedendaagse Italiaanse designwereld. Het toont hoe Eliana Gerotto met licht werkt als een vormgevend element in plaats van enkel een functie.

Eliana Gerotto heeft zich nooit beperkt tot één specifieke ontwerpdiscipline. Haar werk getuigt van een beweeglijkheid tussen verschillende vakgebieden, maar ook van een duidelijke en consequente opvatting over wat goed ontwerp is. Het is niet het spectaculaire dat haar interesseert, maar dat wat de tand des tijds doorstaat. De vorm moet dragen, het materiaal moet spreken en de objecten moeten zich verhouden tot hun omgeving met zowel respect als aanwezigheid.