Edit 02 – een ode aan modulariteit

“De formaliteit van de huiselijke ruimte is veranderd; we kunnen nu rondhangen en werken. Er is niet langer één centrale plek in huis,” zegt ontwerper en creatieve kracht Willo Perron, wanneer hij zijn nieuwe modulaire spiegel- en tafelcollectie voor Nordiska Galleriet (NOGA) beschrijft. “Veel van mijn meubels zijn bedoeld om loungy en comfortabel te zijn; ze zijn ontworpen voor deze soort tussenstaat.”

In Edit 02 vieren we het idee van modulariteit, geliefd bij de Radicale Designbeweging van de jaren 60 en 70, en een belangrijk kenmerk in Perrons werk. We bezoeken het Parijse huis van Luca Pronzato, het brein achter het pop-up fenomeen We Are Ona – een wereldwijd culinair collectief dat topchefs en ontwerpers samenbrengt om unieke eetervaringen te creëren. Hun laatste pop-up vond plaats tijdens de atelierbeurs Matter and Shape, tijdens de Paris Fashion Week in het voorjaar, als eerbetoon aan Art Deco.

We reizen ook naar Milaan om het Italiaanse designtrio NM3 te ontmoeten. Deze zomer lanceren ze hun allereerste meubelcollectie in hout, terwijl ze trouw blijven aan de strikte ontwerpregels die ze hebben opgesteld voor hun gebruikelijke materiaal, staal. “We proberen modernistisch design te maken, ontworpen door architecten,” zegt medeoprichter Nicolò Ornaghi. “Ons ontwerp is systeemgebaseerd en begint altijd met een taal. Er is een vocabulaire, en dan kun je zinnen maken. Als we onze praktijk zouden moeten definiëren, zouden we zeggen dat we kleinschalige architectuur maken binnen een vast en zelfopgelegd regelsysteem.”

Verder in het nummer ontmoeten we Daniel Östman, een van de meest gevierde interieurontwerpers van Zweden. Na jaren van het ontwerpen van op maat gemaakte meubels voor zijn projecten, werkt hij nu aan zijn eerste sofa voor productie – bescheiden genaamd Don, zoals in de Don der sofa’s.

“Meubels lijken vaak ontworpen voor impact in plaats van daadwerkelijk gebruik,” stelt Östman. “Meer subtiele kwaliteiten, of simpelweg een goed gemaakt meubelstuk, krijgen niet altijd de erkenning die ze verdienen.”

Lees meer in Edit nummer 02.